Największe jezioro w gminie Ślesin.

Powierzchnia zwierciadła wody: 251,8 ha
Głębokość maksymalna: 36,5 m
Głębokość średnia: 11,5 m
Długość maksymalna: 6 100 m
Szerokość maksymalna: 650 m
Linia brzegowa: 15 300 m

Wszystkie jeziora gminy Ślesin są włączone w obieg chłodniczy elektrowni „Konin” i „Pątnów”. Obieg chłodzenia funkcjonuje niejednakowo w różnych sezonach roku. W okresie występowania niższych temperatur – od października do kwietnia w tzw. bliskim obiegu znajdują się Jezioro Licheńskie i południowa część jeziora Wąsosko – Mikorzyńskiego. W sezonie letnim uruchomiany jest daleki obieg chłodzenia, w który dodatkowo włączone jest jezioro Ślesińskie.
Poziom wód w jeziorach obiegu chłodniczego powinien być utrzymywany na stałym poziomie, dlatego deficyty wody w jeziorach uzupełniane są poprzez uruchomienie pompowni przerzucającej wodę z rzeki Warty.

Wszystkie jeziora użytkowane są w celach rekreacyjno – turystycznych, zarówno przez wypoczynek sobotnio niedzielny jak i okresowy. Nad jeziorami usytuowane są liczne tereny zabudowy rekreacyjnej i ośrodki wczasowe. Po jeziorach Wąsosko – Mikorzyńskim i Ślesińskim kursują statki wycieczkowe np. Pawełek.
Jezioro Mikorzyńsko – Wąsoskie od południa połączone jest z Jeziorem Pątnowskim a od północy z Jeziorem Ślesińskim.

Dopływami jeziora są: kanał zrzutowy z elektrowni, „Rów Główny” odprowadzający wody kopalniane „czyste” i rów dopływowy od strony północno zachodniej – okresowo suchy. Wiosną 1998 r. zakończono pompowanie wód czystych.

Wchodzi w skład ciągu jezior rynnowych (tzw. rynna goplańska) stanowiących ślad cyrkulacji wód w podłożu lodowca. Nad jego brzegami znajdują się Ślesin, Mikorzyn, Wąsosze, Półwiosek Stary, Lubomyśle. Od lat 50. jezioro to jest częścią 32-kilometrowego kanału Ślesińskiego. Jezioro stało się główną atrakcją turystyczną tego obszaru z licznymi ośrodkami wypoczynkowymi. Do wód akwenu dostają się wody ciepłownicze z niedalekich elektrowni w Koninie co sprawia, że temperatura wody jest podwyższona, latem często oscyluje wokół 25 stopni Celsjusza.

Na podstawie badań przeprowadzonych w 2003 roku, jezioro zakwalifikowano do III klasy czystości pod względem bakteriologicznym i II klasy pod względem fizykochemicznym. W południowo-wschodniej części na odcinku 1750 m znajduje się grobla oraz żelbetonowa ściana. Umocnienia te są końcowymi elementami kanału zrzutowego elektrowni konińskich. Dno opada stromą skarpą tworząc 5 wyraźnych zagłębień w akwenie, w środkowej części osiągając największe głębokości. Jest to najgłębsze jezioro spośród jezior konińskich.

Jezioro udostępnione jest dla celów rybołówstwa. Występują w nim ryby: leszcz, krąp, ukleja, okoń, sandacz, płoć, jazgarz, ciernik, lin i węgorz.
Jest to jezioro typu leszczowego. Ogólnie w jeziorze są dobre warunki do tarła, żerowania i wzrostu ryb ze względu na obfitość zanurzonej roślinności.

Otoczenie jeziora stanowią gleby płowe, zakwaszone kl. IV, gleby brunatne II – III klasy (występują w okolicach Ślesina). Lasy mieszane zajmują duże powierzchnie wokół jeziora, zwłaszcza po wschodniej stronie jeziora. Atrakcję turystyczną stanowią tu stare parki podworskie między innymi w Wąsoszach i Piotrkowicach.
Źródło: Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Ślesin 2003, 2005.
wikipedia.pl – Wolna Encyklopedia

Podziel się tą wiadomością
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
347 razy przeczytano